De Kromme Watergang dag 3 en 4

Op avontuur bij Edwin Vinke dag 3 en 4

Die ochtend begin ik iets later, het is laat geworden gisternacht en heb door alle indrukken slecht geslapen.

Ik kan meteen flink aan de slag want morgen, zaterdag, gaan we naar een zandplaat met rubberboten en al, ik weet niet wat me te wachten staat maar het klinkt tof.

Ik duik de koeling in om krabbenvlees uit de scharen te halen, het is heet buiten en ook in de keuken dus nood breekt wetten en ik sta heerlijk koel te werken,
gezellig is anders maar allee geen gezeur, het klusje moet geklaard worden.

Het is me een drukte van jewelste in de keuken en overal waar ik kan helpen verricht ik werkzaamheden.
Ik vlieg van koud naar warm naar patisserie, een normale werkdag is het niet tenminste dat wordt gezegd maar ik vind alles prima,
een leermoment komt nog wel.

Samen met de mannen aan de koude kant verzorg ik de service voor het diner en als ik om 1 uur ’s nachts nog kreukels uit hun huisje aan het vissen ben komt Edwin met het idee
effe een glas wijn te drinken, het biertje van de jongens laat ik dan ook heel snel staan.
Heerlijk even zitten, mijn benen zijn zwaar maar wat is het mooi om mee te werken.
De planning van morgen wordt nog doorgesproken en om 2 uur lig ik klaarwakker in bed naar het plafond te staren,
uiteindelijk gaat de wekker om half 7 en na het ontbijt meteen naar de haven.

DSCN0136     DSCN0128 DSCN0138

Ik ben als eerste aanwezig, gelukkig ook eens als eerste dat is beter voor mijn schuldgevoel……
Iedereen arriveert en 4 grote rubberboten brengen de spullen en daarna ook ons als team naar de zandplaat,
vanaf nu is de regie strak want de zee laat zich niet terughouden,
straks komt de vloed weer, maar nu nog effe niet,
gelukkig kan ik zwemmen en een paar vierkante meter blijft droog, komt goed.

DSCN0153 DSCN0154 DSCN0155 DSCN0156 DSCN0145 DSCN0149

Er wordt een toilettent gemaakt met een groot gat in de grond, schepje erbij, klaar!!
De tafels worden gedekt, alles wordt in logische volgorde uitgestald, de fruit de mer wordt op het laatste moment klaargezet.
Wanneer de eerste gasten  arriveren staat alles klaar, het is een overdaad aan mooie gerechten, (waaraan had ik nou ook al weer meegewerkt?)
Het is teveel om op te noemen, de gasten staan op nummer 1 en daar weet Edwin wel raad mee,
Wat een eenvoudige man met een groot hart en een enorm organisatietalent, geweldig.
De passie spat er vanaf.

Als je als buitenstaander in dit team meedraait kom je echt in een warm bad, je telt meteen mee, ook al heb ik voor dit niveau 3 linker handen en lijkt het alsof ik achteruit loop i.p.v. vooruit.
Ze knijpen allemaal een oogje dicht en denken laat die ouwe maar lopen, geen eer meer aan te behalen haha, een invulling die ik er zelf aan geef, beetje zelfspot is niet verkeerd.
Landert, een van de toppers, zegt op een rustig moment, leuk hier he? met mama Monique en papa Edwin, nou ja hahaha dat geeft de sfeer weer, er is veel ruimte voor eigen inbreng en flauwekul.
Dat maakt het werken nog  leuker, de guitigste van het stel, Nikita, bezorgt chef nog een kleine hartverzakking wanneer ze als grapje zegt dat ze een belangrijk onderdeel van een schaal per ongeluk in de zee heeft gegooid, grapjuh chef!!! Geweldig!!!

DSCN0158 DSCN0151

Het is een feest daar op die zandplaat ook al zijn het best hele sjieke lui die heel wat gewend zijn, dit is een belevenis die ze nooit maar dan ook nooit meer zullen vergeten, en ik, ja ik ben erbij!!!!

Het weer werkt ook nog eens mee, het is een tikkeltje fris met een mooie blauwe lucht en heerlijke zon.
Het toiletbezoek levert leuke taferelen op van giechelende vrouwen,
“plasophoudende” vrouwen die eigenlijk te sjiek zijn voor dit gebeuren,
grote mannen en kleine mannen die net boven de tent uitsteken en naar beneden kijkend een beetje teleurgesteld of juist zeer tevreden kijken, waarom?
ik weet het niet maar het valt me terloops op……..

DSCN0161 DSCN0160 13502005_550240991842567_3868291437758151048_n

De terugtocht wordt aangekondigd en ik begrijp volkomen dat de gasten hier liefst tot zonsondergang willen genieten van dit geheel. Ik ook!!
Alle resten worden voor de meeuwen achtergelaten en ook dat is heel erg leuk, ze houden wat afstand want ja de resten van een gegaarde Oosterschelde kreeft staat niet dagelijks op hun menu. En zeker niet zo lekker!
Ineens verschijnt er een nieuwsgierig Aagje aan de horizon en als het dichterbij komt zien we dat het een zeehondje is,
ik heb hem met mijn lens gevangen in het moment maar ik had helaas geen statief. Ik voel me een bevoorrecht mens, wie maakt dit nou mee,
alleen hier al voor was het tof dat ik meedeed aan Masterchef Holland.

DSCN0163

Ik ben helemaal om, Limburg is mooi, maar in Zeeland zou ik ook zo kunnen wennen!!!

Op de terugtocht varen we als gekken over het water, en ik voel me 18, gelukkig geen spiegel in de buurt!!

Het is die avond volle bak in het restaurant en ik merk dat niet alleen ik maar ook de crew op hun tandvlees loopt,
het wordt een heel zware avond maar de gasten?
Die zijn tevreden en volkomen gelukkig dat ze een plek hebben kunnen krijgen in dit geweldig mooie restaurant.

Wat een ervaring, wat een team, wat een geweldige omgeving!

Chef Edwin, jij bent er een van het uitstervend ras, met beide benen op Zeelandse grond, een hart van goud met een passie die staat als een huis, bedankt!!!

24624927775_4c575a0583_b 24542696941_2fda4edc57_b

Die zondag ga ik naar huis i.v.m ziekte van mijn oudere zus,  ik wil haar even bezoeken, ze ligt in het ziekenhuis.
Maandag 2 dagen Amsterdam, opening van de Sligro, helemaal top!!

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.