De Kromme Watergang, Edwin Vinke

Op avontuur bij een sterrenchef, dag 1

Op avontuur bij Edwin Vinke, dag 1

Verslag van een ongelooflijke ervaring

Dinsdagavond rijd ik om 18 uur richting Zeeland, de zon schijnt fel en op de weg is het rustig, in België beland ik in een ongelooflijke hagelbui, dat wordt afzien.

Na file en nog meer hagel komt de zon weer op als ik op de A58 richting Zeeland rijd, het beloofd een mooie avond te worden.

Corine de visagiste van Masterchef woont in Vlissingen en komt mij vanavond bezoeken en wanneer ik bij BenB de Passant arriveer staat ze toevallig net aan de deur.

Effe huggen en dan op naar het terras, zin in bitterballen met wijn, het wordt chips met wijn, de keuken gaat om half 9 dicht…….

We kletsen honderduit en als de klok 23.15u aangeeft wil ik wel graag terug om te gaan slapen, morgen om 10 uur beginnen.

Die ochtend wanneer ik de weg van Breskens naar Hoofdplaat afleg herken ik ineens de plek waar ik met de Masterchefkes een paar maanden geleden stond, ik denk terug aan die tijd.

de-kromme-watergang-3 IMG_6753

Het was koud die dag en het was zo spannend, had wel van de Kromme Watergang gehoord met zijn chefkok Edwin Vinke, verder wist ik niet wat ons te wachten stond.

–Ik herinner me dat we de avond van tevoren aankwamen met de groep in de middle of nowhere verdeeld werden over twee huisjes, en eenmaal uitgepakt gingen we met wijn, bier en een heleboel snacks en chips als pubers bij elkaar zitten. Wat hebben we een lol gehad, net 1 glaasje teveel, zelf schuld, met dikke ogen die ochtend op pad—

Gezamenlijk ontbijt met de hele crew en op naar Edwin……wat een bofkont.

Ik loop de keuken in en maak kennis met de koks die aan de koude kant staan, Pim, Stijn en Niels die verantwoordelijk is voor de patisserie. Ze zijn flink bezig en ik haal ze even uit hun concentratie, uuh ja chef is uh in de tuin!

Ik loop naar de tuin en inderdaad daar staat Edwin, gebukt kruiden en groenten te plukken, met zijn vrolijke blik begroet hij me hartelijk, ik voel me meteen welkom.

Hij vertelt me in vogelvlucht de weekplanning, koken voor een groep in de tuin van een b en b, koken in een skybox in de Arena waar ook een concert van Coldplay is, en als het mee zit met het weer fruit de mer,  zaterdag voor een groep op een zandplaat….. wow dus dat doet ie er ook nog even bij. Ik kan het nog even niet plaatsen, ik laat het gewoon op me afkomen.

Energiek loopt hij naar de keuken aan de overkant van de straat, hij stelt me voor aan de ploeg en wijst Landert en Juriaan aan als mijn begeleiders van die dag.

Ik word aan het kapucijners doppen gezet en als ik dat klaar heb begin ik aan de peulen, geen ge-emmer met rondjes uitsteken, nee laat de groenten in hun waarde, chef wil echt eten!! Juriaan is ondertussen druk doende met een giga kreeft, geweldig om te zien en ja we zitten per slot van rekening in Zeeland, dat hoort er gewoon bij.

Ik krijg daarna de taak mosselen als oesters te openen, jemig wat een werk. Behendig doet Jur er eentje voor, kijk zo en dan zo en hop mosseltje los, omdraaien mooiste kant boven, klaar. Slik….

Weet je dat zo’n mossel spandraden heeft om zijn schelp dicht te trekken om mij het gevoel te geven dat ik voor lul sta met mijn oestermesje? Juriaan leert die schelpjes mores, en ik? ik breek hun schelpjes en ja na enige oefening lukt het me vrij aardig.

Er zit nog wel af en toe een schurk tussen die echt niet loslaat maar de aanhouder wint en dat ben ik in dit geval!

Met opgeheven hoofd (naar de kleine boeven toe) en overal zweet liggen er voldoende mosselen op de schaal, klaar om vervoerd te worden.

images

Na nog een paar klusjes help ik met het laden van de auto zodat ik samen met Stijn naar de tuin rijd waar Edwin klaarstaat om te gaan koken voor de genode gasten.

Hij heeft een Ofyr vuurschaal goed opgestookt met houtblokken zodat hij straks op de rand kreeft en vlees kan garen.

 

Eenmaal uitgeladen rijdt Stijn weer terug en blijf ik om te helpen, het is er fantastisch, de zon die schijnt en de wijn vloeit rijkelijk voor de mensen die voorzien worden van de ene heerlijkheid na de andere.

Ik voel me trots dat ik mag meehelpen, het is een feest om de gerechten te zien die Edwin bereidt en die met zorg op de borden worden gelegd.

Meteen valt me op dat hij niet van liflafjes houdt maar van mooie pure gerechten en ingrediënten die herkenbaar zijn, met verrassende smaakmakers uit zee en tuin.

Dit beloofd een mooie stage te worden, helemaal naar mijn hart!

Orde en netheid, staat voorop en na ieder gerecht wordt opgeruimd en schoon schip gemaakt!

Wanneer we klaar zijn wordt alles weer ingeladen en vervoerd naar de Kromme om vervolgens alles in en op te ruimen en af te wassen.

We gaan eten en daarna vol aan de slag voor die avond, rond een uur of 1 een glaasje wijn, effe kletsen en terug naar Breskens, dag 1 zit erop en dag 2 is al aangebroken, even slapen en weer op naar de volgende dag.

Wordt vervolgd……..

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.