Interview met Giel Hermans van Hereford runderen (deel 1)

Wat als je rund bent, je gewoon je eigen gang kan gaan, met je eigen gezin,
een gezond leven, rust hebt, een stressvrij bestaan,
en in de koudste maanden een speciale stal hebt waar je verwend wordt…….

 

Giel Hermans woont in Kessel met zijn vrouw Judith en zijn 2 dochters, hij runt een maisbedrijf en heeft een passie, Hereford runderen, lees zijn verhaal.

Die ochtend komt Giel Hermans uit Kessel mij ophalen voor een rit naar de boerderij in de Eifel,
het leefgebied van zijn runderen.

Onderweg in de auto heb ik alle tijd om zijn verhaal te horen,
over het oerras Hereford uit Engeland. waar 2 versies van zijn, gehoornd en niet gehoornd en dit zowel bij de koeien als bij de stieren.

dscn0772

Hoe is dit allemaal begonnen…..

Giel vertelt zijn verhaal.

In 1993 ben ik begonnen met het telen van suikermais,
een idee dat ik opdeed tijdens mijn opleiding Internationale landbouw op de hogere landbouwschool in Deventer,
waarmee ik na diplomering gelijk startte.

Het was nieuw in Nederland waar men wel mais als diervoeder verbouwd maar nog niet voor de consumptie van de mens.
Daar er veel loofafval is werd dit weer vervoerd naar de akkerlanden
om als natuurlijke compost te dienen en op zo’n transport werd ik aangehouden.

Zoals wel vaker was dit vervoer,
ook al is dit een logisch gevolg van de teelt,
als ontoelaatbaar gezien en dit hield in dat ik een transportvergunning nodig had,
deze niet aanwezig was en op de bon geslingerd werd.

Dit vond ik echt te ver gaan en besloot om mijn passie te volgen,
in mijn geval de wens om koeien te hebben,
en deze dus kocht om het loof te consumeren.

Ik was altijd al gecharmeerd van het Hereford ras,
een oerras met een zeer rustig karakter,
oorspronkelijk afkomstig uit het zuid westen van Engeland (de stad Hereford)
een dier dat makkelijk buiten kan lopen zonder al te veel zorg.
Het is een zeer sterk en sober ras.

dscn0729

Van het een kwam het ander en ik besloot deze dieren naast mijn maisbedrijf te gaan houden voor het vlees.
Het vlees van dit ras is mooi dooraderd met vet en dit geeft smaak, ouderwets lekkere smaak.

Doelgroep? Mensen die van een goed stuk vlees houden, consument of horeca, te koop in Kessel.
Klein van opgezet met een zeer waardevolle opbrengst wat neerkomt op 2 dieren in de week.

dscn0779

De dieren kunnen langzaam groeien,
zijn 30 maanden als ze vanuit de Eifel naar Kessel komen
om daar nog een paar maanden tot rust te komen tot het moment dat ze rijp zijn voor de slacht.
Ze worden dan gevoerd met mais, granen en hooi.

dscn0768

Tot die tijd hebben de dieren bijna 3 prachtige jaren in een natuurlijke omgeving rondgelopen in een kudde met een natuurlijk verloop.

Op mijn vraag of deze dieren ook medicatie krijgen vertelt Giel me dat zijn dieren weinig ziekten krijgen.

Wanneer een dier echt ziek wordt, wordt dit uiteraard voorzien van alle medische zorg.
Toch zien we dan vaak dat het dier het niet redt en dood gaat.
Zo gaat dat in de natuur ook.
Een dier in nood is weer een ander verhaal,
zo heeft hij in de 7 jaren dat hij de dieren heeft 1 keer een kalf met moeder moeten redden door een keizersnede te laten uitvoeren,
dit omdat het diertje dwars lag.

Wanneer een dier slachtrijp is,
heeft dit 3 jaar langzaam kunnen groeien,
de dieren zijn dan ongeveer 400 kilo zwaar.

Door alle delen zoveel mogelijk te verwerken wordt de voorvoet en kop meteen verwerkt,
en de romp met achterpoten op deskundige wijze veredeld en al deze delen gaan langdurig besterven,
dit is een techniek van vroeger.

Hierbij verlies je gewicht maar het levert daardoor zoveel meer smaak op dat loont,
daarvoor komen mensen terug.

De botten, deze zijn zo mooi om te gebruiken voor bouillons en fonds,
een keer gemaakt kun je niet meer zonder!!

Ik zie Giel zichtbaar genieten van het verhaal over zijn dieren en ben benieuwd wat mij te wachten staat want 2 dieren per week,
dat klinkt zo weinig maar ik heb er zoveel respect voor dat de tijd bepaald hoe zich dit ontwikkeld.
Je moet uiteraard wel een mooie wei hebben om de dieren te laten grazen en groeien…….

dscn0684

Een Wei!!!!!!
Een heel landschap sterkt zich voor mijn ogen uit waarbij ik op een gegeven moment de eerste dieren zie,
ze gaan op in het landschap, ze vullen het plaatje aan.

Ze kunnen van weiland naar weiland lopen, langs beek en bosrand.
De hele oppervlakte beslaat wel 250 Ha !!!!

 

dscn0745

In de verte zie ik een soort grote parasol staan en Giel legt uit dat dit een hele speciale stal is , een roundhouse,
en zal mij straks wel uitleggen hoe dit werkt.
Ik ben diep onder de indruk dat dit gewoon anno 2016 kan,
weg van de massa,
terug naar de eenvoud en de rust.

Uiteraard verdient door het harde werken in zijn maisbedrijf en teruggegeven aan de natuur,
want dat is dit wel, een investering voor de toekomst, ook voor zijn meisjes,
een bewustwording van hoe het eigenlijk moet zijn.

Giel heeft hier plek voor wel duizend runderen en wellicht nog meer,
maar hij zegt, dit geeft ook meer zorgen,
meer druk en dat hoeft voor mij niet,
ik wil misschien wel in de loop van een aantal jaren naar meerdere dieren per week,
maar nu voorlopig nog even niet.

 

We bezoeken de boerderij waar ik uitleg krijg over de stal.

 

dscn0677

De weides waar de dieren lopen hebben een zeer dunne laag grond,
er groeien van nature grassen en kruiden.
In de nattere maanden van het jaar lopen de dieren deze grasvlakten stuk en dat geeft problemen in de lente en zomer
dus gaan ze 3-4 maanden op stal.
Ze zijn hier flexibel in want nu is het gras nog mooi droog en stevig, dus lopen ze zolang mogelijk buiten.

Ze hebben ook maaivlakten waar geen dieren lopen en bemesten deze met de mest van de wintermaanden.
We maken de stallen in het voorjaar helemaal schoon, er wordt gemaaid in de zomer en het hooi wordt opgeslagen in de stallen, in de winter wordt het hooi dan als voedsel gebruikt.

De stal noemen ze een roundhouse en het werkt heel makkelijk en logisch.

dscn0702Giel bespreekt het een en ander met boer Joep die toezicht houdt.

 

De dieren staan met hun kudde bij elkaar in een enorm grote vlaaipunt (tja Limburgs he)
de wind waait naar binnen en wordt door de opening in het dak afgezogen,
een natuurlijke luchtdoorstroming waarbij de stal toch lekker warm blijft en de dieren nooit op de tocht staan.
Het hooi wordt aan de buitenrand van de stal neergelegd zodat ze kunnen eten van het in de zomermaanden gemaaide gras.
Zo blijft het hooi ook mooi schoon en spaar je plaats in de stal.

 

De drinkvoorziening vult zichzelf, wanneer een dier drinkt zorgt een speciaal systeem ervoor dat het water weer wordt aangevuld
waardoor het niet overloopt maar wel steeds ververst wordt, beetje ingewikkeld om goed te omschrijven.

De dieren zelf staan op een flink pak stro dat 1 keer per week wordt aangevuld.
Dit wordt steeds mooi aangetrapt en is mest voor de grasvalkten.

In het midden van deze stal is er ruimte om dieren te wegen,
bloed af te nemen (1 keer per jaar verplicht in Duitsland)
en mogelijk te inspecteren op evt. wondjes of te helpen bij een beetje lastigere bevalling.

dscn0711

In de stal kunnen ook dieren van elkaar gesplitst of een kalvende koe even apart gezet worden wanneer dit niet zo goed verloopt,
normaal gesproken gebeurd deze bevalling gewoon in de groep.
Op dit moment staan er dus geen dieren in de stal maar ik mag binnen kort naar Kessel waar wel al een aantal dieren op de stal staan i.v.m. met aankomende slacht
of omdat ze uit het natuurlandschap weg moeten i.v.m het vertrappen van het gras.

Na de lunch rijden we weer terug en ik maak met Giel de afspraak om binnenkort naar Kessel te komen om het verhaal af te ronden.

-wordt vervolgd-

 

http://www.herefords.nl

 

 

 

One thought on “Interview met Giel Hermans van Hereford runderen (deel 1)

  1. Wauw., wat een ontzettend mooi interview ! En wat een passie heeft Giel Hermans voor de herfort Runderen.

    Ik kan uit ervaring spreken van de kwaliteit die je op je bord krijgt.,, dit moet je geproefd hebben. Het is idd zoals GIEL al zij , een stukje vlees zoals vroeger,. Met pure smaak !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.